Ecodorp Visie: Integraal holistisch leven
In verbondenheid te leven, waarbij het voorzien in levensonderhoud en ontspanning, leren, zorg, en aandacht voor elkaar verweven zijn. (Integraal holistisch leven)
De volgende patronen zijn van toepassing op deze visie:
3. VINGERS VAN STAD EN LAND **
Handhaaf de in elkaar grijpende vingers van landbouwgrond en stedelijk gebied tot in het hart van de wereldstad. De bebouwde vingers mogen nergens meer dan 2 km breed zijn, terwijl de landbouwvingers nergens minder dan 2 km breed mogen zijn.
6. LANDELIJKE STADJES *
Bewaar de stadjes en dorpen en hou het aantal inwoners zoveel mogelijk tussen 500 en 10.000. Maak het de collectieve verantwoordelijkheid van de regio om elke plaats datgene te geven wat nodig is om een plaatselijke industrie op te bouwen opdat deze plaatsjes geen slaapsteden worden voor mensen die ergens anders werken, maar maak er werkelijke stadjes van - in staat om het leven in zijn geheel op gang te houden.
7. HET PLATTELAND *
Ik denk dat land, om het te gebruiken,
toebehoort aan een uitgebreide familie
waarvan er veel dood zijn, er een paar leven,
en er tallozen nog ongeboren zijn.
- een stamlid uit Nigeria
Bestem alle boerderijen tot landschapspark waartoe het publiek toegang heeft en bestem alle landschapsparken tot werkende boerderijen.
Schep rentmeesterschappen van groepen mensen, families of coöperatieven, waarbij elk rentmeesterschap verantwoordelijk is voor een deel van het landschap. De rentmeesters krijgen het land in bruikleen en ze zijn vrij het land te bewerken en grondregels voor het gebruik op te stellen - als een kleine boerderij, als een bos, een moeras, een woestenij, enzovoorts. Het publiek is vrij de gebieden te bezoeken, er doorheen te trekken, er te picknicken, er in het woud te lopen en te varen, zolang het zich houdt aan de grondregels. In zo’n opzet zou een boerderij in de buurt van de stad de hele zomer bezoekers kunnen hebben.
48. GEMENGD WONEN EN WERKEN **
Weef huizen door het stramien van winkels, kleine bedrijven, scholen, openbare diensten en universiteiten heen, in al die delen van de stad die overdag mensen aantrekken maar die de neiging hebben ‘niet-om-te-wonen’ te zijn. De huizen kunnen in rijen staan of in de vorm van ‘bergen’ met eronder winkels, of ze kunnen vrijstaand zijn, zolang ze zich maar mengen met de andere functies en ze het hele gebied ‘bewoond’ maken.
